کره شمالی، کشور صفرها

همه ما می­دانیم که کره شمالی کشور عجیب و جالبی است. مردم این کشور به نظر می‌رسد که در دنیای خودشان زندگی می‌کنند، قوانین متفاوت خودشان را دارند و به یک فرهنگ کاملا متفاوت خو گرفته اند و بیشترشان از آمریکایی‌ها متنفرند.

قوانین کره شمالی فراتر از همه سیستم هایی هستند که تا به حال دیده ایم، رهبرشان کیم جونگ اون قسم می‌خورد که این بهترین راه زندگی است. در ادامه به معرفی بعضی از قوانین این کشور می­پردازیم.

سکونت مادام العمر در یک محل مگر با اجازه حکومتی!

با وجود اینکه طبیعت کره‌شمالی بسیار زیبا و دل‌انگیز است و تنوع آب و هوایی شگفت‌انگیزی دارد اما مردم این کشور در هر نقطه از این سرزمین که روزگار می‌گذرانند باید تا آخر عمر همان‌جا بمانند و حق خروج از منطقه محل سکونت خود را ندارند و اگر زمانی هوای سفر به سرشان بزند یا بخواهند برای کاری از روستا یا شهر خود خارج شوند، حتما باید اجازه حکومتی داشته باشند، در غیر این صورت قانون را شکسته‌اند و مجازات خواهند شد.

بیدار شدن رأس ساعت شش با صدای شیپور!

قوانین حاکم بر کره‌شمالی تمامی جوانب زندگی مردم را تحت کنترل قرارداده و بر تمامی بخش‌های زندگی‌شان به نوعی تاثیر گذاشته است. تقریبا ۵۰سال است که مردم کره‌شمالی صبح‌‌ها با نواختن صدای شیپوری که راس ساعت شش به صدا درمی‌آید و از طریق بلندگو در تمام مناطق پخش می‌شود از خواب بیدار می‌شوند.

برنامه های اجباری قبل از آغاز فعالیت های روزانه!

آن­ها موظف هستند پیش از شروع کار روزانه، در مقابل مجسمه کیم ایل جونگ و پدر او ادای احترام کرده و سر تعظیم فرود آورند. همه مردم کره‌شمالی موظف هستند با لباس‌های رسمی خاص از منزل خارج شوند یا علامت مخصوصی روی لباس داشته باشند تا وزارت اطلاعات و امنیت این کشور از اینکه چه افرادی در حال عبور و مرور هستند، آگاهی کامل داشته باشد؛ البته کار به همین‌جا ختم نمی‌شود و آن­ها باید پس از رسیدن به محل کار ده دقیقه‌ای را هم باید وقت بگذارند و به سخنرانی‌های مافوق خود گوش دهند و پس از آن پنج دقیقه علیه دشمنانشان شعار بدهند. پس از انجام تمامی این کارها تازه نوبت آغاز فعالیت روزانه می‌شود و آن­ها می‌توانند کار خود را شروع کنند.

هیچ خانواده‌ای حق خواب دیدن ندارد!

پس از پایان کار و فعالیت روزانه، شب‌‌ها ساعت ۹ در سراسر کره‌شمالی خاموشی زده می‌شود و به این ترتیب مردم خود را برای یک روز کاری دیگر آماده می‌کنند. نکته عجیب دیگر این است که در کره‌شمالی هیچ خانواده‌ای حق خواب دیدن ندارد و اگر پدر و مادری صبح از خواب بیدار بشوند و خوابی را که شب قبل دیده‌اند تعریف کنند، فرزند آن­ها موظف است تا علاوه بر خوابی که والدینش دیده‌اند خواب خود را هم به نماینده وزارت اطلاعات و امنیت کشور که در کلاس‌شان حضور دارد، گزارش دهد.

عدم استقلال رسانه ها!

در کره‌شمالی هیچ رسانه خصوصی دیده نمی‌شود و۱۲ روزنامه و ۲۰ نشریه موجود در این کشور کاملا تحت نظر دولت هستند و بی‌آنکه خبرنگاری وظیفه تهیه گزارش‌‌ها را برعهده داشته باشد، مطالب آن­ها را خبرهایی تشکیل می‌دهد که هر روز از وزارت اطلاعات و امنیت دریافت و دقیقا همان اطلاعات بدون کوچک‌ترین تغییری منتشر می‌شود؛ در تمام رسانه‌های کره‌شمالی، انتشار هرگونه خبر ناخوشایند در مورد کره‌شمالی در همه زمینه‌‌ها از سیاسی و اجتماعی گرفته تا اقتصادی و فرهنگی به شدت ممنوع است.

باوجود قحطی و گرسنگی، عدم پذیرش کمک‌های غذایی دیگر کشورها!

با توجه به اینکه دولت مسؤول آذوقه‌رسانی و تهیه مواد لازم به صورت کوپنی در کره‌شمالی است، درآمد ماهانه مردم بسیار ناچیز است؛ در بیشتر موارد هم نه کمک‌های دولت و نه درآمد مردم کفاف مایحتاج و نیازهای اولیه آنها را نمی‌دهد و فقر و قحطی بر بسیاری از خانواده‌های این کشور حاکم شده و سالانه چندین هزار نفر از آنها به دلیل گرسنگی جان می‌دهند.

دولت کره‌شمالی با وجود نیازهای شدیدی که به کمک‌های غذایی دیگر کشورها دارد اما به خاطر اینکه معتقد است این غذاها روی طرز فکر مردم اثرات سوء دارد و برای اینکه از آلودگی فرهنگی که نتیجه مصرف این غذاهاست در امان بماند، از پذیرفتن آن سر باز می‌زند. شدت قحطی و گرسنگی در این کشور به حدی‌ است که سازمان تغذیه جهانی وابسته به سازمان ملل در این‌باره به شدت هشدار داده است.

ممنوعیت ورود هرگونه خبرنگار و عکاس به کره شمالی!

مسؤولان این کشور نه‌تنها از پذیرفتن هرگونه کمک امتناع می‌کنند بلکه ورود هرگونه خبرنگار و عکاس را هم به کره‌شمالی ممنوع کرده‌اند.

مرگ و تیرباران سرنوشت شهروندان تماس گیرنده با تلفن به خارج!

خروج شهروندان کره‌ای هم از کشورشان به شدت کنترل می‌شود و اگر شخصی بخواهد به دنیای بیرون از کره قدم بگذارد به عنوان عامل دشمن دستگیر می‌شود؛ این قانون آنقدر سختگیرانه در این کشور به اجرا درمی‌آید که اگر فردی حتی از طریق تلفن با خارج از کشور تماس برقرار کند، ممکن است سرنوشتی جز مرگ و تیرباران در انتظارش نباشد؛ به عنوان مثال در ماه مارس امسال یک شهروند کره‌شمالی که در یکی از شرکت‌های نظامی کره‌شمالی مشغول به کار بود با تلفن همراه خود با یکی از دوستانش که در سال ۲۰۰۱ به سئول پایتخت کره‌جنوبی گریخته بود، تماس گرفت و در مورد قیمت برنج و شرایط زندگی در کره‌شمالی با او صحبت کرد؛ این کار او از طرف دولت تخطی از قوانین تلقی شد و در نتیجه حکمی جز اعدام برای او صادر نشد.

شرط ازدواج؛ رضایت وزارت اطلاعات آری، رضایت خانواده خیر!

اگر پسر و دختری در کره‌شمالی قصد ازدواج با یکدیگر را داشته باشند، رضایت خانواده آنها هیچ نقشی در این ازدواج ندارد بلکه این وزارت اطلاعات و امنیت این کشور است که صلاحیت ازدواج این دو نفر را صادر می‌کند. به این ترتیب که هم پسر و هم دختر باید یک گزارش کامل از نحوه آشنایی، میزان علاقه، علت آشنایی و … را به وزارت امنیت ارائه بدهند. پس از این مرحله و بررسی‌های لازم و شناسایی تمامی اقوام دختر و پسر برای آنها قرار مصاحبه صادر می‌شود و پس از حضور دختر و پسر و پاسخ دادن به سوال‌های خاص اگر مورد مشکوکی دیده نشود، اجازه ازدواج آنها صادر می‌شود.

کره شمالی ثروت هنگفتی را خرج نیروهای مسلح می‌کند

دقیقا مشخص نیست که رهبر کره شمالی، کیم جونگ اون، چقدر برای تامین بودجه ارتش کره شمالی هزینه می‌کند، اما گفته می‌شود ثروت زیادی در این راه صرف می‌شود. ارتش کره شمالی از لیزر‌ها و موشک هایی استفاده می‌کند که در سایر کشور‌ها ممنوع و همچنین دارای یک واحد جنگ سایبری قابل توجه است. خدمت سربازی برای همه مردم بالای ۱۸ سال کره شمالی، حتی زنان اجباری است. همچنین کره شمالی دارای تعداد زیادی زیردریایی (بین ۷۰ تا ۷۵ زیردریایی) است.

ثروت خالص بیل گیتس از تولید ناخالص داخلی کره شمالی بیشتر است

بیل گیتس حدود ۷۸.۲ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۶ ثروت داشته که چهار و نیم برابر کره شمالی است. طبق گزارش ها، تولید ناخالص داخلی کره شمالی حدود ۱۷.۴ میلیارد دلار است در حالی که تولید ناخالص داخلی آمریکا ۱۶.۷۷ تریلیون دلار است.

شهروندان غربی نمی‌توانند خودشان در کره شمالی راه بروند

پس از اینکه با بازدید شما از این کشور موافقت شد، یک راهنما به شما اختصاص داده می‌شود. شما نمی‌توانید بگویید «نه، متشکرم». این راهنما اجباری است و در مدت اقامتتان همیشه با شما خواهند بود و تور شما به ندرت ون را ترک خواهد کرد. راهنما همه کارهای شما را تحت نظر خواهد داشت، حتی آن‌ها به شما می‌گویند که کی بخوابید و کی بیدار شوید.

برای خروج از این کشور باید ۸۰۰۰ دلار بپردازید

ترک کره شمالی کار آسانی نیست و اگر هنگام فرار دستگیر شوید به سختی مجازات می‌شوید. اما یک راه وجود دارد و برای آن باید ۸۰۰۰ دلار بپردازید. این پول فقط شما را به چین می‌رساند و افراد بسیاری کمی واقعا قادر به پرداختن چنین مبلغی هستند؛ بنابراین ترک این کشور تقریبا غیرممکن است.

نمی‌توانید آزادانه در این کشور سفر کنید

حتی اگر شهروند کره شمالی باشید، اجازه ندارید آزادانه در این کشور سفر کنید و اگر می‌خواهید از شهرتان خارج شوید باید اول مجوز بگیرید. این یعنی دولت می‌داند که هرکسی کجاست. آن‌ها هنوز اجازه ندارند با اتومبیل خودشان سفر کنند و باید از اتوبوس یا قطار استفاده کنند.

کره شمالی به پیونگ یانگ افتخار می‌کند

پایتخت کره شمالی و بزرگترین شهر آن پیونگ یانگ است. این شهر در جنگ کره نابود شد و در نهایت با طرح‌های کیم ایل سونگ بازسازی شد.

 ساختمان های دولتی پیونگ یانگ بسیار چشمگیر است
این یکی از ساختمان‌های دولتی آن هاست که تصویر کیم ایل سونگ روی آن نمایش داده می‌شود. رهبر جمهوری دموکراتیک کره شمالی اکنون کیم جونگ اون، نوه کیم ایل سونگ است.

معماری کره شمالی ابتدایی است

به جز یکی دو ساختمان و یادمان، معماری کره شمالی بسیار ساده و ابتدایی است. در اینجا بلوک‌های آپارتمانی را می‌بینید که مردم در آن زندگی می‌کنند و آن را خانه می‌نامند، اما بیشتر شبیه زندان است تا محل زندگی!

فقط خیابان‌های کره شمالی عادی به نظر می‌رسند

هنگام رانندگی در پیونگ یانگ، به نظر می‌رسد در یک شهر شلوغ عادی هستید. تعداد زیادی از مردم در خیابان‌ها راه می‌روند، چون هیچ ترافیکی وجود ندارد. راهنما هرجا که محیط اطراف خوب و جالب توجه به نظر برسد عمدا سرعت را کم می‌کند و هرجا ناخوشایند باشد سرعت را زیاد می‌کند تا گردشگران نتوانند عکس بگیرند.

حتی چینی‌ها نیز کنترل می‌کنند

مردم کره شمالی آزادی کافی ندارند که هرجا می‌خواهند بروند. دولت برج‌های مراقبت و نگهبانانی دارد که مطمئن شود مردم فرار نمی‌کنند. اگر کسی حین فرار دستگیر شود به اردوگاه کار اجباری فرستاده می‌شود و اگر مشخص شود که خیانتکار است محکوم به مرگ می‌شود. اگر چینی‌ها کسی را در حال فرار دستگیر کنند، مردان را برمی گردانند و زنان را به مردان چینی می‌فروشند.

تاکسی‌های کره شمالی برای گردشگران نیستند

تاکسی‌های این کشور فقط برای مردم کره شمالی هستند و گردشگران اجازه ندارند از آن‌ها استفاده کنند. هم چنین تاکسی‌ها بسیار گران هستند و فقط افراد ثروتمند جامعه توانایی استفاده از آن‌ها را دارند.

سربازان به همه حرکات شما نظارت دارند

در این کشور سرباز باید نظارت کند که کارکنان کارشان را به درستی انجام می‌دهند. کار در این کشور حتی بدون نظارت دائمی سربازان هم به اندازه کافی استرس زا هست.

کره شمالی تقویم متفاوتی دارد

تقویم کره شمالی یا تقویم جوچه از سال ۱۹۱۲ و سال تولد رهبر کره شمالی و پدربزرگ رهبر فعلی، کیم ایل سونگ آغاز می‌شود. این تقویم از سال ۱۹۹۷ یعنی سه سال پس از مرگ رهبرشان تقویم رسمی شد. این یعنی سال ۲۰۱۷ سال ۱۰۶ جوچه در کره شمالی است.

سه نسل مجازات

در کره شمالی قانون «سه نسل مجازات» وجود دارد و تنها دلیلی که مردم جهان این قانون را می‌دانند مردی به نام «شین دونگ هیوک» است که در کمپ ۱۴ زندان کره شمالی به دنیا آمده است. تقریبا ۱۵۰ هزار نفر در این کمپ با کار سخت و قحطی و گرسنگی زندگی می‌کنند. طبق این قانون اگر اعضای خانواده به عنوان خائن یا مجرمی شناخته شوند که ناسپاسی آن‌ها را نشان می‌دهد کل خانواده گرفتار می‌شوند. والدین، بچه‌ها و نوه‌ها همگی خائن محسوب می‌شوند و باید مجازات شوند. دونگ هیوک یکی از تنها کسانی است که از این زندان فرار کرده و توانسته داستانش را بگوید. او مصاحبه‌ای با اندرسون کوپر انجام داد و حقایق جدید و عجیبی عنوان کرد مثل اینکه او نمی‌دانست آمریکا وجود دارد و زمین گرد است.

مجوز زندگی در پایتخت

پایتخت کره شمالی پیونگ یانگ است. حدود ۲.۵ میلیون نفر در این شهر زندگی می‌کنند. شگفت انگیز است، زیرا برای زندگی در این شهر باید مجوز دولتی داشته باشید. دولت باتوجه به سطح درآمد، سطح تحصیلات و مفید بودن شما تصمیم می‌گیرد که می‌توانید در این شهر زندگی کنید یا نه. عجیب است که این جمعیت در پیونگ یانگ زندگی می‌کند، چون یک نفر باید به دقت انتخاب کند که چه کسی بماند و چه کسی برود.

افراد انگشت شماری می‌توانند از اینترنت استفاده کنند

در جاهایی مثل کانادا، انگلستان و بسیاری از کشورهای دیگر، افراد معمولا به راحتی به اینترنت و تلویزیون و همه سرگرمی‌های دیگری که تکنولوژی فراهم می‌کند دسترسی دارند. اما همانطور که می‌توانید حدس بزنید، در کره شمالی این‌ها کالای لوکس به حساب می‌آیند. ظاهرا تنها کسانی که در این کشور به اینترنت دسترسی دارند کیم جونگ اون و برخی از شهروندانی هستند که برای انجام حرفه خود باید از کامپیوتر استفاده کنند. در واقع آن‌ها تنها ۲۸ وبسایت قابل دسترسی دارند که بیشتر آن‌ها روی آگاه نگاه داشتن شهروندان از اقدامات روز رهبرشان تمرکز دارند. بقیه شامل سایت غذا می‌شود که فقط دستورغذاهای سنتی کره شمالیرا دارد و هر هنر و فرهنگی که در این شهر جریان دارد؛ و همه این سایت‌ها بسیار کم کیفیت هستند.

تنها افراد خاصی می‌توانند رانندگی کنند

در کره شمالی تنها مردان اجازه رانندگی دارند؛ و معمولا فقط مسئولین دولتی می‌توانند رانندگی کنند. هرچند این برای کسانی که عجله دارند به مقصد برسند خوب است، اما بسیار عجیب هم هست. چند سال پیش تصویری در اینترنت منتشر شد که خیابان‌های بسیار خلوت کره شمالی را نشان می‌داد. درست مثل بیشتر قوانین آن‌ها، این قانون هم واقعا دلیل خوبی ندارد. این کشور درمورد شهروندانی که می‌خواهند کشورشان را ترک کنند بسیار سختگیر است. اما در واقع حتی یک ماشین هم نمی‌تواند زیاد از کشور دور شود.

تماس تلفنی خارج از کشور مجاز نیست

تلفن یکی دیگر از کالاهای لوکس کره شمالی است. در کشورهای دیگر تلفن‌ها و شرکت‌های تلفن زیادی هستند که با هم رقابت می‌کنند. اما در کره شمالی حتی ابتدایی‌ترین تلفن‌های همراه هم وجود ندارد. آن‌ها از تلفن‌های ثابتی استفاده می‌کنند که به شدت کنترل می‌شود و قوانینی برای استفاده از تلفن دارند. یکی از این قوانین تماس بین المللی را ممنوع می‌کند. در سال ۲۰۰۷ مردی که بیش از یک تماس بین المللی داشت کشته شد. کسانی که این قانون را زیر پا می‌گذارند در مقابل چشم ۱۵۰ هزار نفر اعدام می‌شوند.

پرهیز از کتاب مقدس

کتاب مقدس در کره شمالی نماد فرهنگ غرب است و آن‌ها فرهنگ غرب را ممنوع کرده اند. کتاب مقدس مسیحیان اصلا در این کشور مجاز نیست و هرکسی که با آن دستگیر شود به دردسر بدی می‌افتد. آن‌ها می‌ترسند که این کتاب روی شهروندان تاثیر بگذارد یا باعث تغییر مذهب آن‌ها به دینی شود که در کره شمالی پذیرفته شده نیست و این قانون را بسیار جدی می‌گیرند. یک بار زنی شانس خود را امتحان کرد و مثل بسیاری از افراد دیگر که این قانون را نقض کردند اعدام شد. کره شمالی جایی برای امتحان کردن شانس نیست.

اپل؟

برندهای خاصی هستند که به هیچ قیمتی حق ندارند محصولاتشان را در کره شمالی توزیع کنند. این برندهای خاص اپل، مایکروسافت و سونی هستند، اما هیچ توضیح واقعی وجود ندارد که چرا این برند‌ها ممنوع هستند. شاید، چون آمریکایی هستند کیم جونگ اون دوست ندارد با آن‌ها کار کند. علاوه بر این، شهروندان کره شمالی اطلاعات زیادی درباره فناوری ندارند. آن‌ها آنقدر منزوی هستند که حتی نمی‌دانند چه چیزهایی ندارند. احتمالا حتی اگر این محصولات در کره شمالی هم فروخته می‌شد هم نمی‌توانستند آن را تهیه کنند. این کشور به تکنولوژی بالای خودش افتخار می‌کند، اما اگر گوشی هوشمند، اینترنت و … نداشته باشید چطور می‌توانید پیشرفته باشید؟

فقط ادبیات کره شمالی

درست مثل کتاب مقدس، ادبیات غرب هم در کره شمالی پذیرفته شده نیست و تنها فروش و نگهداری آثار ادبی مربوط به کره شمالی مجاز است. اگر یک توریست به دلایل احمقانه کره شمالی را به عنوان مقصدش انتخاب کند همه کتاب ها و نوشته های مربوط به کشورش را باید تحویل دهد. لطفا یکی از افراد نادانی نباشید که فکر می‌کنند می‌توانند پنهانی از فرودگاه عبور کنند، چون دستگیر می‌شوید.

تلویزیون اصلا جالب نیست

تلویزیون یکی از برگزیده‌های فرهنگ غربی گذشته است. در واقع، باوجود بهترین نمایش‌های تلویزیونی که همزمان پخش می‌شوند به سختی می‌توان تصور کرد نتوان با یکی از آن‌ها شب آرامی را گذراند. اما در کره شمالی اوضاع متفاوت است. آن‌ها فقط ۳ کانال دارند. این کانال‌ها معمولا حول اقدامات رهبرشان در آن روز می‌گردد و فقط می‌توانند از بین فیلم‌ها و مستندهای تکراری و اخبار انتخاب کنند. حتی آن‌ها زمان‌های پخش مشخصی دارند که ساعت ۵ صبح، ۸ صبح و ۱۰ شب است و معمولا بیشتر از ۲۰ دقیقه طول نمی‌کشد.‌ می‌توان گفت که آن‌ها تا به حال یک فیلم را تا انتها ندیده اند.

هشتم ژوئن

رهبر کره شمالی تا هشتم ژوئن ۱۹۹۴ کیم سونگ دوم بود. او از دنیا رفت و این روز به سوگواری او اختصاص داده شده است. به این معنی که هیچکس نمی‌تواند در این روز بخندد یا خوشحال باشد و شهروندان به طور کلی باید غمگین باشند. حتی اگر او را دوست ندارند مجبورند برایش سوگواری کنند.

نباید بخوابید

زندگی سخت و خسته کننده است و ما نمی‌توانیم هر روز سرحال و گوش به زنگ باشیم. اما در کره شمالی اگر در یک جلسه خوابشان ببرد یا خمیازه بکشند واقعا غیرقانونی است. وزیر دفاع کره شمالی «هیون یونگ چول» به طور اتفاقی در جلسه‌ای که توسط کیم جونگ اون برگزار شده بود، خوابش برد. او به طرز بی رحمانه‌ای اعدام شد. جرم او بی احترامی بود.


شغل را دولت منصوب می‌کند

واقعا مهم نیست برای چه مدرسه می‌روند یا حتی موقعیت مدرسه رفتن را داشته باشند، چون شغل‌ها را دولت کره شمالی تعیین می‌کند. این شغل‌ها عمدتا بر اساس آنچه نیاز است تعیین می‌شوند. وقتی دولت شغلی را برای شما انتخاب کرد آن شغل مادام العمرشان می‌شود. وقتی بچه‌ها مدرسه را تمام کنند، فرم‌های سه حرفه‌ای خود را پر می‌کنند.

هنگام آتش سوزی عکس ها را نجات دهید

یکی از مهم‌ترین قوانین کره شمالی این است که اگر آپارتمانی آتش بگیرد، اولین کاری که باید بکنند این است که همه عکس هایی که از رهبران سیاسی در خانه شان دارند را نجات دهند. سپس می‌توانند وسایل خودشان را نجات دهند. هیچ توضیح منطقی برای این قانون وجود ندارد، اما ممکن است به دلیل خودخواهی رهبران سیاسی باشد. هم چنین فکر می‌کنیم داشتن حداقل یک عکس از رهبران سیاسی در خانه یک قانون باشد.


شرکت صد در صدی در انتخابات

در کره شمالی رأی ندادن غیرقانونی است از این رو همه مردم این کشور در پای صندوق رأی حاضر می شوند. هر ۵ سال یکبار در این کشور انتخابات ریاست جمهوری یا همان رهبری کشور برگزار می شود و جالب این که تاکنون نه مخالفی وجود داشته و نه مخالفی رأی آورده است. تمامی مردم بلا استثنا به رهبر کشورشان رأی می دهند و به این شکل وی تا پایان عمر رهبر کشور باقی می ماند!

دریافت مجوز برای اقامت در پایتخت

در کره شمالی شما اجازه نخواهید داشت به هر جایی در کشور بروید و در آن جا اقامت کنید. برای مثال اگر بخواهید در پایتخت ساکن شوید باید نامه ای رسمی به مقامات دولتی نوشته و ثابت کنید که لیاقت اقامت در پایتخت را دارید. در صورتی که دولت صلاحیت و لیاقت شما را تایید کنید اجازه سکونت در پایتخت را دریافت خواهید کرد. تنها کسانی که نهایت وفاداری شان به حکومت ثابت شده باشد و یا از مقامات کشوری و حکومتی باشند می توانند در پایتخت اقامت کنند.

محدودیت در مورد کالاهای سرمایه داری

خرید و فروش و استفاده از تمامی کالاهایی که به تشخیص ضابطان حکومتی چه از لحاظ ظاهری و چه سبک تولید وابسته به نظام سرمایه داری باشند در این کشور ممنوع خواهد بود. این کالاها هر چیزی از وسایل بهداشتی گرفته تا لباس و غذا را در بر خواهد گرفت.

تماشای اجباری

کره شمالی سه ایستگاه تلویزیونی دارد که همگی در کنترل دولت بوده و تحت کنترل شدید تولید اداره می شوند. علاوه بر این شهروندان کره شمالی برای اطلاع از دموکراسی در کشورشان، وضعیت سیاسی موجود و پیشرفت هایی مداوم کشور خود ملزم به تماشای برنامه‌های این شبکه های تلویزیونی هستند.

اکنون در کره شمالی سال ۱۰۶ است

کره شمالی از تقویم جوچی استفاده می کند. جوچی به معنای «خوداتکایی» و «خود کفایی» بوده و ایدئولوژی سیاسی این کشور به شمار می آید. سال یک در این کشور مصادف با سال ۱۹۱۲ یعنی سال تولد کیم ایل سونگ، اولین رهبر این کشور و تاسیس کننده کشور کره شمالی است.

تنبیه سه نسل

اگر در کره شمالی شخصی مرتکب خلافی شده و قانون را زیر پا بگذارد، پدر و مادر و فرزندان او نیز در مجازاتش شریک خواهند بود.برای مثال اگر در زندان باشید و برای فرار اقدام کنید نه تنها خودتان بلکه تمام دودمان زنده شما از پدر بزرگ و مادربزرگ گرفته تا نوه های شما نیز مجازات خواهند شد که البته نشان دادن روش موثری برای جلوگیری از اقدامات ضد حکومتی و شکستن قوانین دموکراتیک کشور است. به هر حال در کره شمالی خلاف کردن به هیچ عنوان به مجازات و زحمتش نمی ارزد.

مدل موهای تصویب شده

می خواهید یک مدل موی خاص و جدید را امتحان کنید؟ اگر در کره شمالی هستید فکرش را هم نکنید زیرا به دردسر خواهید افتاد. در کره شمالی تنها ۲۸ نوع مدل موی مجاز وجود دارد که نیمی مربوط به زنان و نیمی مربوط به مردان است و تنها می توانید از بین آن ها مدل موی مورد علاقه خود را انتخاب کنید. رنگ کردن مو را هم فراموش کنید زیرا اجازه این کار را ندارید. جالب اینکه مدل موی کیم جونگ اون در این لیست قرار ندارد و او می تواند هر مدل مویی که می خواهد داشته باشد. البته برخلاف سال های اول زمامداری اون، دیگر کسی نمی تواند مدل موی او را تقلید کند.

داشتن کتاب مقدس در کره شمالی ممنوع است

داشتن کتاب های مقدس در کره شمالی نه تنها ممنوع است بلکه اگر کسی این قانون را زیر پا بگذارد با مجازات مرگ روبرو خواهد شد. در کره شمالی تنها خدایی که می توانید به آن اعتقاد داشته باشید (و البته باید حتماً داشته باشید!) حکومت و خاندان کیم است که قدرت های خداوندی نیز دارند! برای مثال در مورد کیم جونگ ایل گفته می شد که می تواند با ذهنش آب و هوا را کنترل کند.

خارجی بودن در کره شمالی خطرناک است

قوانین کره شمالی در مورد مهاجران و بازدید کنندگان از این کشور چنان مبهم است که دولت هر لحظه می تواند به جرم خارجی بودن شما را دستگیر نماید و شما نیز هیچ راه فراری نخواهید داشت. علاوه بر این در سفر به کره شمالی حتی به عنوان توریست نیز هیچ حریم خصوصی نخواهید داشت و هر جا که بروید یک همراه با شما خواهد بود. بدین ترتیب برای خارج شدن از هتل محل اقامت خود نیز باید مامور دولت همراه شما باشد و گردش تنها در قالب تور امکان پذیر است، آن هم تنها به جاهایی که دولت اجازه می دهد و خود نیز بر رفت و برگشت شما به محل نظارت خواهد کرد. در واقع دولت می خواهد به توریست ها ثابت کند که مانند یک شهروند کره شمالی از آزادی کامل برخوردار نیستند!

رهبر بزرگ معاف از قوانین سختگیرانه

اگر چه قوانین این کشور بسیار سختگیرانه تدوین شده اند اما تنها کسی که بالاتر از قانون قرار داشته و قوانین در مورد او اعمال نمی شوند رهبر این کشور است. او هر کاری  در هر حوزه ای که بخواهد می تواند بکند.

سیم های خاردار در کره شمالی

در ساحل کره شمالی، سیم خاردارهای برق‌دار شده وجود دارند تا از این طریق شهروندان کره شمالی فکر شنا کردن به سرشان نزند. و البته شما اجازه عکس گرفتن هم ندارید.

عادت راه رفتن و لباس پوشیدن

کره‌ای‌ها عادت دارند در هنگام راه رفتن، دست‌هایشان را در پشت محکم کنند. به ندرت مردان لباس‌های روشن می‌پوشند.

با تمام این تفاسیر مردم کره‌شمالی از زندگی خود ناراضی نیستند و معتقدند خوشبخت‌ترین انسان‌های روی زمین هستند

به اشتراک بگذارید:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اجرا شده توسط: همیار وردپرس